1 .	İsa kalabalıkları görünce dağa çıktı. Oturunca öğrencileri yanına geldi.
2 .	İsa konuşmaya başlayıp onlara şunları öğretti:
3 .	‹‹Ne mutlu ruhta yoksul olanlara! Çünkü Göklerin Egemenliği onlarındır.
4 .	Ne mutlu yaslı olanlara! Çünkü onlar teselli edilecekler.
5 .	Ne mutlu yumuşak huylu olanlara! Çünkü onlar yeryüzünü miras alacaklar.
6 .	Ne mutlu doğruluğa acıkıp susayanlara! Çünkü onlar doyurulacaklar.
7 .	Ne mutlu merhametli olanlara! Çünkü onlar merhamet bulacaklar.
8 .	Ne mutlu yüreği temiz olanlara! Çünkü onlar Tanrıyı görecekler.
9 .	Ne mutlu barışı sağlayanlara! Çünkü onlara Tanrı oğulları denecek.
10 .	Ne mutlu doğruluk uğruna zulüm görenlere! Çünkü Göklerin Egemenliği onlarındır.
11 .	‹‹Benim yüzümden insanlar size sövüp zulmettikleri, yalan yere size karşı her türlü kötü sözü söyledikleri zaman ne mutlu size!
12 .	Sevinin, sevinçle coşun! Çünkü göklerdeki ödülünüz büyüktür. Sizden önce yaşayan peygamberlere de böyle zulmettiler.››
13 .	‹‹Yeryüzünün tuzu sizsiniz. Ama tuz tadını yitirirse, bir daha ona nasıl tuz tadı verilebilir? Artık dışarı atılıp ayak altında çiğnenmekten başka işe yaramaz.
14 .	‹‹Dünyanın ışığı sizsiniz. Tepeye kurulan kent gizlenemez.
15 .	Kimse kandil yakıp tahıl ölçeğinin altına koymaz. Tersine, kandilliğe koyar; evdekilerin hepsine ışık sağlar.
16 .	Sizin ışığınız insanların önünde öyle parlasın ki, iyi işlerinizi görerek göklerdeki Babanızı yüceltsinler!››